مراقبت‌های از دست رفته سالمندان و دلایل زمینه ای آن از دیدگاه پرستاران و بیماران سالمند مراجعه‌کننده به بخش‌های اورژانس: مطالعه توصیفی-مقایسه ای

چکیده

زمینه. مشکلات سیستمیک پرستاران به مراقبت‌های از دست رفته با پیامدهای نامطلوب سلامتی می‌انجامد. با وجود آمارهای جهانی مراقبت‌های از دست رفته بین ۵۵ تا ۹۸ درصد، فرآیند مراقبت از بیماران سالمند در بخش‌های اورژانس کمتر مورد مطالعه قرار گرفته‌ است. این مطالعه، مراقبت‌های از دست رفته و دلایل زمینه‌ای آن را از دیدگاه پرستاران و بیماران سالمند مراجعه‌کننده به بخش‌های اورژانس بررسی می‌کند.

روش کار. این مطالعه توصیفی- مقایسه‌ای، بر روی ۱۵۰ پرستار و ۱۵۰ بیمار سالمند واجد شرایط در پنج بیمارستان آموزشی در شهر تبریز، در سال ۱۴۰۳ انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های معتبر مراقبت‌های از دست رفته و دلایل آن (نسخه‌های اختصاصی پرستاران و بیماران) جمع آوری شد (۹۵/ ۰- ۹۰/ ۰ = α). برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی، آزمون t گروه‌های مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه استفاده شد.

یافته‌ها. بیماران (۵۰ درصدزن) نیازهای آموزشی برآورده نشده را در اولویت قرار دادند، در حالی‌که پرستاران (۳/ ۶۵ درصد زن) بر مراقبت‌های فیزیکی و نقص حریم خصوصی تأکید کردند. میانگین نمرات مراقبت‌های از دست رفته در بیماران (۳۲/ ۱۷±۰۲/ ۷۵) نسبت به پرستاران (۹۸/ ۱۷ ±۶۶/ ۵۱) به طور قابل توجهی بزرگ‌تر بود (001/ 0P <). میانگین نمرات دلایل زمینه‌ای بین دو گروه‌ به طور قابل توجهی متفاوت بود (پرستاران: ۱۱/ ۱۱±۱۷/ ۵۲؛ بیماران: ۳۸/ ۷ ±۹۸/ ۴۶، ۰۰۱/ ۰> P). در هر دو دیدگاه کمبود کادر پرستاری و شلوغی بخش به‌عنوان دلایل رایج مراقبت‌های از دست رفته شناسایی شدند.

نتیجه‌گیری. این مطالعه شکاف ادراکی بین پرستاران و بیماران در مورد مراقبت‌های از دست رفته و دلایل آنها را نشان داد. بیماران میزان بالاتری از مراقبت‌های از دست رفته را گزارش کردند، در حالی‌که پرستاران بر عوامل مؤثر با شدت بیشتری تأکید داشتند. مداخلات چندوجهی مانند آموزش مهارت‌های مراقبت از سالمندان برای پرستاران و ایجاد نسبت مناسب پرستار به بیمار برای کاهش مراقبت‌های از دست رفته توصیه می‌شود.