چکیده
زمینه. با توجه به اهمیت بهبود سلامت بهعنوان یک هدف مهم اجتماعی و همچنین اهمیت نرخ ارز بهعنوان یکی از متغیرهای سیاستی مهم و قابل توجه در اقتصادهای باز، پژوهش حاضر به دنبال بررسی تأثیر قیمت دلار و نوسانات آن بر امید به زندگی در ایران است.
روش کار. روش بهکار برده شده در پژوهش حاضر، از نوع علی- تحلیلی بوده و پژوهش از نظر هدف، کاربردی است. آمار و دادههای مربوط به متغیرهای به¬کار برده شده در پژوهش نیز از بانک اطلاعات سریهای زمانی اقتصادی بانک مرکزی ایران و شاخصهای توسعهی جهان (World Development Indicators (WDI)) استخراج شده است. ابزار اقتصادسنجی مورد استفاده در پژوهش، نرمافزار Eviews نسخهی 13 و روشهای اقتصادسنجی به کار برده شده در پژوهش، روش گارچ نمایی و روش جوهانسن- جوسیلیوس میباشد. همچنین دادههای به کار رفته در پژوهش بهصورت سری زمانی فصلی بوده و دامنهی زمانی پژوهش فاصله¬ی زمانی فصل اول سال 1380 تا فصل چهارم سال 1402 و قلمرو مکانی پژوهش نیز کشور ایران است.
یافتهها. بر اساس یافتههای پژوهش، در بلندمدت، یک درصد افزایش در هریک از متغیرهای قیمت دلار و نوسانات قیمت دلار به ترتیب باعث کاهش 02/ 0 درصد و 17/ 0 درصد در امید به زندگی میشود.
نتیجهگیری. با توجه به نتایج بهدست آمده از پژوهش، پیشنهاد میشود، سیاستگذاران اقتصادی از طریق ایجاد بازار ارز رقابتی عمیق و همچنین اعمال سیاستهای ارزی مناسب در جهت کاهش قیمت دلار و ثبات بخشیدن به آن، گامی مؤثر در جهت افزایش امید به زندگی در کشور بردارند. از طرفی با توجه به اینکه نتایج بهدست آمده از پژوهش حاکی از آن است که اندازهی تأثیر نوسانات قیمت دلار بر امید به زندگی در ایران بیشتر از اندازه تأثیر قیمت دلار بر امید به زندگی در ایران است، پیشنهاد میشود که سیاستگذاران اقتصادی علاوه بر کوشش در جهت کاهش قیمت دلار و نوسانات آن، تداوم کاهش نوسانات قیمت دلار و ثبات بخشیدن به آن را برای دورهی بلندمدت حفظ نمایند.